Vasili savaştan döndüğünde insanlarla hiç konuşmuyordu. Hep ağaçlarla, kuşlarla , toprakla , denizle konuşuyor, bir taşın üzerine oturuyor, denize gözlerini dikiyor ,karanlık kavuşuncaya kadar bakıyordu. Kimi günler göz gözü görmez gecelerde de bakıyordu. Adalılar, Vasili savaş vurgunu olmuş, diyorlardı.