Kibir, özellikle dünyanın eril kısmında, başımız sıkıştığında ortadan kaybolan veya başka yana bakıp hiçbir şey olmamış gibi ıslık çalan o sahte arkadaşlardan farksızdır.
Sabaha karşı olan ölümlere bütün ölümlerden beter üzülürüm. Daha bir dokunur bana. Demek derim, her şey gibi, bir ağaç, bir iskemle, bir bina, bir vapur, bir telgraf direği, daha ne aklınıza gelirse düşünün hepsini, her şey gibi o da savaşmış, gecenin karanlığı ile, yeni gelen günde, aydınlık içindeki yerini almak istemiş, ama gücü kesilmiş sabaha karşı. Yenilmiş.