MonEtoileBTS
@MonEtoileBTS
5 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
" hayata dair hiçbir nefes bize bir kez daha geri verilmeyecek ve bu anlarda aşk,esirgenmeden kime verildiyse,onun tadını çıkartmalıdır."
Ölüm tıpkı doğum gibi yaşamın kaçınılmaz bir parçasıydı.Ona direnmek anlamsızdı.Korkmaktansa doğal bir şey olarak kabul etmek çok daha iyiydi.
" Her yaşam, ölümün tohumunu taşır."
" Hepimiz acınmayı hak ediyoruz. Ama bu pislik yerde kimse bize merhamet gösterecek kadar şefkatli değil. Her gün aşağılandığımız, işkence dolu saatler geçirdiğimiz bir yere tıkılıp kaldık. Burada sahip olduğumuz tek şey birbirimize duyduğumuz küçücük merhamet"
Hana, Keiko'nun sözlerini düşündü. Diğer kızlar ona kötü davranmamıştı ama geldiğinden beri Keiko kadar nazik davranan da olmamıştı. Kızların hepsi Koreliydi,bu aralarında bir bağ kurmaları gerektiği anlamına geliyordu ama böyle bir şey olmamıştı. Hana, kendi içine kapandığından kızlara adım atmamış, dolayısıyla ona atılan bir adım da olmamıştı. Kendi acısında öyle kaybolmuştu ki diğer kızların da aynı acıları yaşadığını fark etmemişti. Aralarında hic bir fark yoktu. Hepsi bu iğrenç hapishanede hapsolmuştu.
