Ömür hanım..
Dünya bitti, diyecek bir gün zamanın sahibi
Gövdem bir yaşama acısı, geleceğim yanına
Taşa, toprağa, ota, böceğe
Karışa dönüşe yeniden başlayacağız hayata
Her nasip vaktine esir olduğu gibi her kitabın okunacak zamanı var. Kendi yaşantımda yaşadığım zorluklardan başımı kaldırıp yol alamadığım debelendiğim bu dönemlerde kurtarıcım olarak yetişti bu kitap. Neden dünyada olduğumuzu, görevimizin/gayemizin ne olduğunu güzel bir uslupla örneklerle kalbe hissettiren huzur bulmamızla beraber kendimizi iç hesaplaşmaya sokan bir yapıt. Sarsılmak ve kafayı kaldırıp uyanmak isteyen herkesin nasiplenmesini çok istiyorum.
Kitabı uğurlarken bende bırakmış olduğu şu esinti ve farkındalığı buraya bırakmak istiyorum.: Kalbimiz organlarımızdan habersiz yaşamıyor . Kulağımızı, gözümüzü burnumuzu, ağzımızı disiplin altına almayıp kendi haline bıraktığınızda kalbimiz bundan ekmeğini yiyor. Kendini haramlara ve şehvetlere kaptıran kimse, kalbini karartır.