Janus Monet
@Monetjanus
5 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Puan vermedi
İkiyüzlülüğün anatomisini inceleyen, insanın kendi zihnine ördüğü o hapishaneyi merkeze alan bir deneme :
Janus’un Eşiği
Modern insan, kendi gerçeğiyle kurduğu ilişkiyi bir kalpazan titizliğiyle yönetir.
İnanmak istedikleri ile korkularının zorunlu kıldığı pratikler arasında sıkışan şuur, tıpkı Janus gibi aynı anda iki yöne bakar: Biri ebedi olana, diğeri dar-ı dünyanın geçici konforuna.
Ağaçkakanın Ritmi
Kendi aklını gagalamak, aslında bir kendini onarma çabası değil, varoluşun ağacında gedikler açma eylemidir. İnsan, kendi zihnindeki "fenomen"leri (görünüşleri) korumak adına, "numen"i (özü) parçalar.
Dünyalık telaşlar, şuurun kendi üzerine kapanmasına ve kendi içsel boşluğunu Dünyalık telaşlar, şuurun kendi üzerine kapanmasına ve kendi içsel boşluğunu her darbede daha fazla derinleştirmesine neden olur.
Bu, bir tür varoluşsal sabotajdır; akıl, kendi kurduğu düzeni yine kendi yıkıcı şüphesiyle sarsar.
Çatlakların Aydınlığı
Belki de bu iki yüzlülük, hakikate ulaşmanın tek yoludur.
Kendi zihnini gagalayan o ağaçkakanın açtığı çatlaklardan, ancak o zaman ışık sızabilir. İkiyüzlülüğümüzle yüzleşmek, Janus’un üçüncü bir yüze, yani bizzat o bölünmüşlüğün bilgisine ulaşmasını sağlayacak tek kapıdır.
Tanrısız müminler
Metafizik Nedir? Martin Heidegger'e göre, bir insanın "hiçbir şeye inanmıyorum" demesi felsefi olarak imkansızdır. Çünkü onun varoluş analitiğinde inanç, sadece gökteki bir Tanrı'ya ya da bir dine tapmaktan ibaret değildir.
Heidegger, insanın bu dünyaya fırlatılmış (Geworfenheit) bir varlık olduğunu ve doğası gereği her zaman bir şeylere "bağlanmak", hayatına radikal bir anlam atfetmek zorunda olduğunu söyler. Geleneksel dinleri reddeden modern insan; parayı, ideolojileri, bilimi, kariyeri ya da kendi egosunu kutsal bir mertebeye koyar. Yani dinin biçimi değişir ama insanın bir şeyi "mutlaklaştırma" ve ona tapma arzusu asla yok olmaz. Heidegger'in gözünde ateizm bile, yokluğun etrafında kurulan ve kendi ritüelleri olan tersine çevrilmiş bir inanç biçimidir. Kimse bütünüyle inançsız değildir; sadece herkesin tapınağı farklıdır.Felsefe
Puan vermedi
Yazar kitabın tanrısıysa, çevirmen onun resulü olmak zorundadır.
Birebir çeviri yetmez; çevirmen, kaynak dilin duygusunu, refleksini, hissiyatını ve bilincini aslına sadık kalarak diğer dile aktarmalıdır. Sahabeyi görenleri Tabiin, onları görenleri de Tebe-i Tabiin sayarsak; kelimeleri sadece sırtlayıp götüren nakilciler gitsin lojistik işi yapsın lütfen.
Bir de aslı Rusça olan, sonra Fransızcaya çevrilen, oradan da Türkçeye aktarılan "çeviriden çeviri" romanlar var ki, onlar zaten tam bir fecaat!
Ben, sefil arzularımın kamburuyla
rezil hazzı Venüs’ün avuçlarında sana uzatırken;
sen, beş para etmez aklının paslı namlusundan
tek kelime sıktın:
“Git, Uma.”
...
Ve şehir kendi tanrısına secde ederken,
bakire yeşilliğin teninde toplu talan ayinleri sürüyordu.
Siz — naylondan ahlakınıza sarılmış insanlar —
parsel parsel cennet sattınız,
çürümüş nefeslerinize alıcı arayan bir kalabalığa.
NiÇe
Ben, sefil arzularımın kamburuyla
rezil hazzı Venüs’ün avuçlarında sana uzatırken;
sen, beş para etmez aklının paslı namlusundan
tek kelime sıktın:
“Git, Uma.”
...
Ve şehir kendi tanrısına secde. ederken,
bakire yeşilliğin teninde toplu talan ayinleri sürüyordu.
Siz — naylondan ahlakınıza sarılmış insanlar —
parsel parsel cennet sattınız,
çürümüş nefeslerinize alıcı arayan bir kalabalığa.
NiÇe..