Kitaptaki en güzel kısımlardan biri:
"Fayda öğretisine tanrısız bir öğreti olarak çıkıșıldığını duymuș olmamız pek de olağandıșı değildir...
...Eğer bununla faydacılığın Tanrı'nın vahyolunan iradesini ahlakın en yüce yasası olarak tanımadığı söylenmek isteniyorsa, buna da; Tanrı'nın mutlak iyiliği ve bilgeliğine inanan bir faydacının, zorunlulukla Tanrı ahlaki konularda neyin uygun olduğunu düșünüyorsa ona inanması gerekmesinin, faydanın gerekliliklerini de azami düzeyde yerine getireceğini söyleyerek cevap veririm."