İran’ı anlatan iki farklı kitap okumuş hissettiren güzel bir kitap. Dört farklı bölümden oluşuyor. İsimlerere göre ayırırsak Ömer Hayyam, Hassan Sabbah, Cemaleddin Afgani, Morgen Shuste. Bu 4 isim her bölümün baskın karakterlerini oluşturuyor. Kitap Ömer Hayyam'ın Yazma’sı etrafında şekillenen uzun bir zaman dilimini anlatıyor. Ayrıca kitapta bu yazma etrafında şekillenen 2 büyük aşk var. Ömer ve Cihan, Benjamin Omar Lesage ve Şirin. Üç doğulu bir tane de Amerikalı saydık ama kitapta daha fazla amerikalı var. Bu beni şaşırttı. Lâkin Yazma’nın bu denli büyük bir kitap olması herkesi peşine çekiyor. Semerkant başından sonuna Yazma’nın hikayesini anlatıyor aslında. Kitabın yazılmasından kaybolmasına kadar (Bunu yazarken nasıl kaybolduğunu da yazacaktım ancak spoiler uyarısına karşı bu incelemeyi okuyanlara kötülük etmek istemedim.). Geçtiği yerler ve kişiler, yaşadığı olaylar anlatılıyor. Zaman zaman kayboldu derken yeniden ortaya çıkması aslında hikayeye merak uyandıran yerler. Kitabın başında Selçuklu iç işlerinden bu kadar bahsedilmesi, sonunda da İran’ın modernleşme çabasının yoğun bir şekilde anlatılması o günün koşullarını anlamak bakımından önemli yerlerdi. Rus-İran ilişkileri ve ABD’nin olaylara dahil olması ve daha nice olayı okuyabildiğim bir kitap. İyi okumalar.

1000Kitap