Kişilik bir bütündür; bunlar ayrı süreçler veya birbirinden kopuk dönemler değil, aynı kişiliğin çeşitli şartlarda ve çeşitli görevlerde aldığı tavırdır.
İnsanlar insanlar, nereye gidiyor bu insanlar?
Hepsini gözlerinde birşey arıyormuş gibi bir ifade!
Ve hareketlerinde herşeyi biliyormuş gibi bir eda!
Bu aciz bakışlar ve bu bilmişlik kibri nasıl olurda bu insanlarda bir araya geldi?
Bunu kim veya ne yaptı böyle?
O anda her şeyden nefret ediyordu: kendisinden, dünyadan, önündeki sandalyeden, koridordaki bozuk radyatörden, kusursuz insanlardan, canilerden. Bir akıl hastanesindeydi, insanların genellikle kendi kendilerinden sakladıkları duyguları bastırmamakta özgürdü. Nedense hepimiz yalnızca sevmek, kabullenmek, işlerin kolayını bulmak, çatışmadan kaçınmak üzere yetiştiriliriz. Veronika her şeyden nefret ediyordu ya, en çok da yaşamını sürdürmüş olduğu biçimden, içinde barındırdığı yüzlerce Veronika'yı keşfetmeye zahmet etmeyişinden tiksiniyordu. Oysa orada kim bile ne ilginç, ne meraklı, ne cesur, ne küstah, ne deli kızlar duruyordu.