Emre korkmaz
@Moriarty2561
16 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Sıkışmışlık, utanç, hayata tutunma çabaları. Okurken boguluyorsun ama okumak istiyorsun öyle bir kitap. Kafka gibi sevilmemenin, kabul görmemenin nasıl bir duygu olduğunu iç sesi ile birikte anlatıyor yazarımız.
Herşey bir yana, Youqing'in ölümü beni çok etkiledi. Sanki daha önce ona bağıran ve dayak atan benmişim gibi içim içime sığmadı, avaz avaz bağırasım geldi.
Kuzeyin rüzgarlarını hissediyorsunuz okurken. O kasvetli hava ile birlikte, duygusuz insanların arasında kalan bir çocuğun gözünden, içinden çıkılmaz bir cehennem çukurundaymışsınız gibi hissediyorsunuz. Şu hayattaki en zor şeylerden biri anlaşılamamak olmalı. Bunu o kadar güzel bir anlatımla okuyuculara aktarması büyük bir ustalık.
Tüm "değerlerimizi" ve bize dayatılan fikirleri bir kenara bırakıp okuyabilenler için harika bir kitap olabilir.
Bu kitap toplumu iyileştirmeye tabiki yetmeyecek evet ama yapılan/yaptıgımız anlamsız dayatmaların farkına varmamıza neden olabilecektir.
Özellikle kadınlar için farkındalık yaratılmaya çalışılmış bu güzel ama gördüğüm kadarıyla yazarı en çok eleştirenler yine kadınlar olmuş.
Çocuklara yaklaşımı ve onları ısrarla anlamaya çalışmamızı istemesi toplumsal iyileşmenin bir parçası olarak gördüğünü düşünüyorum.
Toplumla, bireylerle ilişkiler çok karmaşık. Yada karmaşık hale getiren yine bizleriz. İşin içinden çıkamadığımız nokta ise kendimizi toplumdan soyutlamak zihnen daha rahatlatıcı olabiliyor. Nihan Kaya'nın kendini toplumdan soyutladığını ve çok iyi gözlem tespit yeteneğine sahip olduğunu düşünüyorum.
Tuna Tüner Aile Dizim yöntemini örnekler üzerinden bize anlatmış okurken etkilenmemek mümkün değil. Fakat açıklık getirmesi gereken bir kaç konu olduğunu düşünüyorum.
Çocukları yüceltirken bir yandan da ebeveynlerini affetme yükünü neden tekrar çocuklara yüklediğini anlayamadım. Affetmeyi ve kabullenmeyi ön planda tutmuş. Keşke bu bölümü biraz daha açabiliseydi. Okur olarak bu noktanın zayıf kaldığını düşünüyorum.
