Onların doğayı sevmeleri böyledir işte. Hava güzelse, pazar günleri anımsarlar bu sevgiyi ve altın gibi bir kalbe sahip olduklarını görmek, kendilerini duygulandırır. Çünkü davrandıkları gibi davranmaları gerekmez asla, değil mi ki, "İnsan doğanın başındaki taçtır." Öyle ya, taç!
Güneşte dikilmiş duran bir ağaç, zamanla dağılıp dökülen bir kaya parçası, bir hayvan, bir dağ, bir tepe, hepsinin kendine özgü bir yaşamı vardır, hepsinin bir tarihi; hepsi acı çeker, kafa tutup diretir, yaşadıklarının tadını çıkarır ve ölür sonunda ama biz anlamayız bütün bunları.
Edebiyattan ve sanattan söz açmam gerektiğinde, dehşetle irkiliyordum. Bu gibi konularda pek az düşünülüp pek çok palavra sıkıldığını, en azından tarifsiz ölçüde boşboğazlıklarda bulunulduğunu görüyordum.