Oğuz Kaan
@MrRain
Bir gece yatağında yatarken -ve artık gerçek zaman ne olursa olsun,gemide kesintisiz bir gece hüküm sürmekteydi-kendini toplamaya ve işleri bir düzene koymaya karar vermişti. Kalkıp üzerine bir şeyler giydi. Evrende kendisinden daha sefil,perişan ve terk edilmiş birinin olması gerektiğine karar vermişti ve gidip onu bulacaktı.
Köprüye giderken yarı yolda,aklına bunun Marvin olabileceği gelince de tekrar yatağına döndü.
Reklam
“Hey, eee ...” dedi Zaphod, “adın neydi?”
Adam onlara tereddütle baktı.
“Bilmiyorum. Niye bir adım olması gerektiğini düşünüyorsunuz? Bir demet belirsiz duyusal algılamaya bir isim vermek bana oldukça tuhaf geliyor.”
“Selam Ford,” dedi Zaphod, “burnu büyük çocukla konuştun mu ?”
Ford kendinden emin olmadan başını öne,arkaya,aşağı yukarı salladı.
“Hotblack mi? Konuştum sayılır,evet”
“Ne dedi ?”
“Yani fazla bir şey söylemedi. O ... eee...”
“Evet?”
“Vergi sorunları yüzünden bir yılını ölü olarak geçiriyormuş.”
Puan vermedi·56 syf.·
2019 34. kitabı
