Mrcl

Mrcl

, bir kitap okudu
Puan vermedi·56 syf.·
2025 3. kitabı
H. P. Lovecraft
6.3/10 · 1.591 okunma
Reklam
Şeffaflık toplumu sadece hakikatten değil görünüşten de yoksundur. Ne hakikat ne de görünüş şeffaftır. Tümüyle şeffaf olan tek şey boşluktur. Bu boşluğu bertaraf etmek için bir enformasyon yığını devreye sokulur. Enformasyon ve resim yığını, içinde boşluğun kendini hala gösterdiği bir bolluktur. Enformasyon ve iletişimin artması kendi başına dünyaya aydınlık getirmez. Şeffaflık kahinliğe yol açmaz. Enformasyon yığını hakikat oluşturmaz. Ne kadar çok enformasyon serbest kalırsa dünya o kadar karmaşıklaşır. Hiper-enformasyon ve hiper-iletişim karanlıkta bir ışık olamaz.
Platon katı bir özdeşliğin savunucusu olarak değişime ilişkin en ufak belirtiyi mahkum eder. Taklide yönelik eleştirisi özellikle görünüşü ve oyunu hedef alır. Her tür sahnelemeyi yasakladığı gibi şairlerin kendi hakikat şehrine girmesine de izin vermez: "Öyleyse her kılığa girmesi, her şeyi ustaca taklit etmesini bilen bir adam, bizim topluma gelip de şiirlerini halkın önünde söylemek isterse, bu kutsal, bu eşsiz, bu tadına doyulmaz şairin önünde saygıyla eğilir ve deriz ki: Bizim ülkemizde senin cinsinden insanlar yok, olması da yasak. Böylece başına kokular sürer, çelenkler takar, onu başka bir ülkeye yollarız. Şeffaflık toplumu da ayartmaya, başkalaşıma yer vermeyen şairsiz bir toplumdur. Yanılsamalar içeren görüntüler, görünüşler, ayin ve törene ilişkin işaretler yaratan ve hiper-gerçek, çıplak olguların (Fakten) karşısına artifaktları ve karşı-olguları (Antifakten) çıkaran şairdir sonuçta
Felsefe
Anlatısallıktan yoksunluk işlemciyi (Prozessor) anlatısal bir olay olan dini tören alayından (Prozession) ayırır. İşlemcinin aksine tören alayının kesin bir yönelimi vardır. Bu nedenle de müstehcenlikle hiçbir ilgisi yoktur. Her iki kavram da Latincede "ilerlemek" anlamına gelen procedere fiilinden türemiştir. Tören alayıbir anlatı içersine yayılmıştır, bu da ona bir gerilim kazandırır. Tören alayları bir anlatının belli bölümlerini sahneler halinde sergiler. Bu sahnelemedir ayırt edici özelliği. Anlatısallıkları nedeniyle tören alayları kendi zamanlarına sahiptir. Bu yüzden de ilerlemelerini hızlandırmak ne mümkün ne de anlamlıdır. Anlatı ekleme değildir. İşlemcinin ilerlemesinde ise anlatısallıktan eser bulunmaz. Etkinliği resimsiz, sahnelemesizdir. Tören alayının aksine hiçbir şey anlatmaz, sadece sayar. Sayılar çıplaktır. Aynı şekilde Latince procedere fiilinden türeyen işlem (Prozess) de, işlevselliği nedeniyle, anlatısallık açısından fakirdir. Bu açıdan bir koreografi ya da sahne düzenlenişi gerektiren anlatı akışından farklıdır. İşlevsel olarak belirlenmiş işlem yönlendirmenin ya da yönetmenin nesnesidir sadece. "Hiçbir sahne kalmadığında ve her şey acımasız bir şeffaflığa kavuştuğunda" toplum müstehcenleşir.
Felsefe
Reklam