Denedim olmadı. Çabalarımın sonu nihayete varamadı. Ben hüsrana komşuyum. Uykum kaçtı. İflasın eşiğine battı bu suçsuz gözlerime hesabım ağırdır vardır şerrim de velakin kalanım hayırdır...
Kaybedecek en ufak anı bile olmayan biri, aklına estiği gibi yerinden fırlayamazdı. Fırlamamalıydı. Karakterin intiharıydı aklına estiği gibi davranmak, hayatı anlamsızlaştıran her döngünün başlangıcıydı bu. Evet, içgüdülerini dinlemeliydi ama emin olmadan harekete geçmemeliydi.