Denedim olmadı. Çabalarımın sonu nihayete varamadı. Ben hüsrana komşuyum. Uykum kaçtı. İflasın eşiğine battı bu suçsuz gözlerime hesabım ağırdır vardır şerrim de velakin kalanım hayırdır...
Okulda ilk öğrendiğim gerçeklerden biri de babamın beni yanlışlıkla mektep yerine okula gönderdiği oldu. Önümüze alfabe adında anlaşılmaz bir kitap koydular. Babam ona da elifba dedi. Okulla babamı uzlaştırmaya imkan yoktu.