Öykü
@MrsCinibili
39 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Büyük Beklentiler Olmadan Okunmalı.1000Kitap
Aslında epey bir zaman önce başlayıp sonra yarım bıraktığım bir kitaptı. Çocukluğum ve kök ailem ile yüzleşmeye başladığım bu dönem, bu kitabı "Acaba bunca yüzleşme fazla gelir mi?" düşüncesiyle,biraz da çekinerek elime aldım. Kitabın ilk bölümleri çok güzel ve ilgi çekici, fakat maalesef ki bir süre sonra sürekli aynı şeyleri tekrar eden bir kişisel gelişim kitabı etkisi uyandırdı bende. Bir süre sonra okurken, bazı hislerimin genetik köklerine dair düşündüm ama kitapta söylendiği gibi "Bunlar aslında benim duygularım değil, hislerimle vedalaşıyorum." deyip o hisleri oradan atamıyoruz maalesef. Bakış açısı olarak insanlara bir şeyler katıp ufuk açabilir, fakat bendeki etkisi bu sebeplerden dolayı tam bir hüsran.
Bir cesaret elime aldığım ilk Orhan Pamuk kitabı oldu. Normalde aşk romanlarından pek hoşlanmam ama karakter gelişimi, edebi içerik, betimlemeler bence mükemmeldi. Okurken tat aldım ve özgün buldum. Dolayısıyla neden nobel aldığının sinyallerini aldığım bir kitap oldu. Bundan sonra her romanını merakla edineceğim.
Bu kitap hakkında sayfa sayfa yorum yazacak kadar eleştiri yapardım ama okurken harcadığım zamana bile acıdığım için yapmayacağım. Yazarın okuduğum 4.kitabı ve sadece aralarında en kötüsü değil, hayatımda okuduğum en kötü kitap olabilir. Edebî yön zayıf, aşk romanı zaten olamaz, kadının saplantısı olsa olsa psikoz olur ama öyle bir yönü de yok. Sağlıksız ve saplantılı bir ajitasyon dolu. Vakit kaybı.
Okuduğum ilk Livaneli kitabıydı. Bu kitapla sırf yorumların çok iyi olması vesilesiyle tanıştım, bu sebeple çok büyük bir merak ve beklentim vardı. Dilin yalınlığı, romandaki şaşırtmacalar, merak duygusu çok iyiydi; fakat bana göre biraz eksik işlenmiş. Örneğin Ludmilla ve Olga arasındaki ilişkinin derinliği, Mehmet ile Olga'nın ilişkisi çok yüzeysel geçilmişti. Veya Ahmet'in bu noktaya gelirkenki psikolojik süreci, anlık psikolojik tahlilleri çok üstünkörü kalmış ve okuyucuya tam geçmemiş. Kitap sanki aceleye gelmiş hissi verdi bana.
Bu kitabı bu yüzden "çerezlik" olarak nitelendiriyorum kendi nezdimde. Insanı yormayan bir dili, akıcı ve sürükleyici bir konusu var, güzel ters köşeler yapmış ama edebi ve işleniş yönlerinden hayli eksik buldum maalesef.
Bu kitaba nasıl bir yorum yazmalı,nereden başlamalı bilmiyorum... Yazıldığı döneme bu kadar damga vurmasına şaşırmamak lazım. Oscar Wilde insan ruhunun derinliklerini tek bir kitaba o kadar güzel sığdırmış ki, Lord Henry'e bir yandan hak verirken Dorian Gray'in zaaflarını, çıkmazlarını da hissediyor insan. Felsefi yönü insanı sıkmadan akıcı bir olay örgüsüne yerleştirilmiş. Ayrıca özellikle son bölümlerde Dr.Jekyll ve Mr.Hyde'ı anımsattı bana. Zaten konu ve işleniş itibariyla iki kitap da birbirine benziyor. Kesinlikle okunması,sindirilmesi gereken bir şaheser.
