Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara,göğe,bütün evrene karışırcasına
Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana…
7 Kasım, yarı uyur yarı uyanıktı.
Zaman zaman bilincini kaybediyordu.
Ömründe ilk defa canı "enginar" çekti.
İstanbul'da bulmak mümkün değildi, Hatay'a telgraf
çekildi.
Yetişmedi, yemek kısmet olmadı.
8 Kasım, artık kendinde değildi.
Bir ara başını sağa çevirdi, "aleykümselam" dedi.
Son kelimesi buydu.
Aleykümselam.
9 Kasım, istem dışı kasılmalar, aşırı ter vardı.
10 Kasım perşembe saat 9'u beş geçe.
Mustafa Kemal'i kaybettik.
Henüz 57 yaşındaydı.