güvertedeki kadın sarhoşların anlamadığı
bütün yenik gözleriyle yalnızlığa bakan
geceleyin ürkek bir gemi geçti mi uzaktan
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
sen istinye’de bekle ben buradayım
içimde köpek gibi havlayan yalnızlığım
belki gelmem gelemem beş dakika bekle git
çünkü ben buradayım karanlıktayım
içimsıra sonbahar garipliğinin ağır yorgunluğu
fırat rüzgara karşı aktığı zaman
sessizce kendi kendime ağlayasım gelir
nedense kim bilir
