Nisa ŞEN
@Mrs_Sen
Okuduğumuz kitaplar kişiliğimizi yansıtır. En iyi biyografim onlar.
35 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Bu tarz kaç kitap okudum bilmiyorum; üç belki dört (?) ancak bu kesinlikle en iyisi. Bebeğim neredeyse bir yaşına geliyor ve ben hâlâ ara ara bu kitabı açar bakarım. Kesinlikle çok güzel bir rehber
Wulf Dorn’un Karabasan kitabını bitirdiğimde içimde garip bir huzursuzluk kaldı. Sanki kitap bitmedi de zihnimin bir köşesinde yaşamaya devam ediyor gibi… Gerilim türünü seviyorum ama bu kitap klasik korkudan biraz daha farklıydı; daha çok insanın iç dünyasına dokunan, psikolojik bir tedirginlik yaratıyor.
Hikâye, bir psikiyatri kliniğinde geçiyor ve daha ilk sayfalardan itibaren okuyucuyu içine çeken karanlık bir atmosfer kuruyor. Yazarın dili akıcı, olay örgüsü ise merak duygusunu sürekli canlı tutacak şekilde ilerliyor. “Bir bölüm daha okuyayım” derken kendimi kitabın sonuna gelmiş buldum.
Karakterler oldukça gerçekçi yazılmış. Özellikle ana karakterin yaşadığı ikilemler ve korkular çok inandırıcıydı. Okurken zaman zaman “ben olsam ne yapardım?” diye düşünmeden edemedim. Bu da kitabın etkisini artırıyor.
Ancak bazı yerlerde tahmin edilebilirlik hissi oluştuğunu da söylemeden geçemem. Yine de bu durum, kitabın genel gerilimini ve akıcılığını çok fazla zedelemiyor.
Genel olarak Karabasan, psikolojik gerilim sevenler için kesinlikle önerilebilecek bir kitap. Korkudan çok zihinsel bir gerilim arayanların özellikle seveceğini düşünüyorum. Okuduktan sonra bir süre karanlıkta düşüncelere dalmanız oldukça muhtemel…
Normalde en geç bir ay içerisinde bitireceğiniz bir kitap. Benim kitabı geç bitirme nedenim doğum yapmış olmamdı ve gecelerim bebeğimle ilgilenip uykusuz kalmamdan ötürüydü. Ancak bu kitap hamileliğimin son aylarında okuduğum benim için manevi değeri bu yüzden yüksek bir kitaptır. Aynı yazarın “Zamanı Durdurmanın Yolları” adlı kitabını balayında okumuş olmam gibi değerli. Ancak bunun haricinde kitap 10 yıldız verebileceğim bir kitap ne yazık ki değil. Sonunda verdiği hayat dersi güzel, konu zayıf kalmış.
Yazar, Homeros’un Odysseia’sında sadece birkaç sayfalık yeri olan bir karakteri alıp, ona etten kemikten bir ruh veriyor. Üstelik bunu, kadınlık, yalnızlık, annelik, güç ve kimlik gibi evrensel temaları işleyerek yapıyor. Kitap boyunca Kirke’nin “kötü cadı” imajının altı oyuluyor ve onun aslında bastırılmış, dışlanmış, ama hayatta kalmayı ve kendi sesini bulmayı başarmış bir kadın olduğunu görüyoruz. Kitap boyunca anlatım biçimi doğayı ve olayları tasvir edici gücü betimleme yeteneği ise beni büyüledi, zaten betimlemelerini sık sık alıntı yaptığım bir kitap oldu. Sonu ise oldukça güçlü ve düşündürücü. Kirke’nin hikâyesi yalnızca bir mitolojik figür olarak değil, bir kadının kendini bulma ve özgürleşme hikâyesi olarak anlatılıyor. Kirke’nin yaptığı büyük seçim, aslında tüm yolculuğunun bir özeti gibi: Artık başkalarının ona biçtiği rolleri değil, kendi istediği hayatı seçiyor. Cesaret verici, ilham verici ve biraz da hüzünlü. Ama bir o kadar da tamamlayıcı. Çok beğendim.
Bu kitaptan öğrendim ben Stoacılığı. Başucu kitabım oldu. Kitabı bitirince bununla ilgili YouTube videoları izledim kanallar buldum ve hayat felsefem haline geldi. Stoacılık keşfedilmesi gereken bir düşünce biçimidir. Benim hayatımı değiştirdi.
