Nisa ŞEN
@Mrs_Sen
Okuduğumuz kitaplar kişiliğimizi yansıtır. En iyi biyografim onlar.
35 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Bence bütün okumaların amaçlarından biri de budur. Okumak kendi hayatımızın dışındaki hayatları da yaşayabilmemizi sağlar. Tek odalı bir kulübeye benzeyen zihnimizi malikaneye dönüştürür. Kısacası, okumak aslında telepati ve zaman yolculuğudur. Herkesle ve her yerle, bütün zamanlarla, hayal edilmiş olan her şeyle aramızda bağlantı kurar.
“ ‘Bu arada bu becerilerin hiçbiri sana özel değil’ dedi Alberto. Dünyadaki herkeste var. Sokakta birine rastlayıp, ben de tam seni düşünüyordum, deriz ya hani. La precognición… önceden bilme. Hep olan bir şey. Sürekli. Ya da birini görmeden önce pencereden bize baktığını hissetmemiz. Telepati. Hep yaşarız. Dejavu olduğumuz her seferinde. Aklımızdan geçen bir sözcüğü radyoda duyduğumuz her seferinde. Bunlar tesadüflerden daha sık yaşanan şeyler.”
“ En umutsuz olduğumuz an, çoğu zaman gerçeği gördüğümüz andır. Her şey kötü gittiğinde, değişimin gerçekleşebilmesi için dibe vurmamız gerekir. Çıkış yolunu bulabilmek için bazen kendimizi tuzaga düşmüş gibi hissetmemiz gerekir. Kendimizle güpegündüz, ferah bir ortamda yüzleşemeyiz. Çalan şarkıyı dinleyerek radyonun ne olduğunu anlayamayız. Nasıl yapıldığını görebilmek için bazen de radyoyu kırmak gerek.”
Yazar, Homeros’un Odysseia’sında sadece birkaç sayfalık yeri olan bir karakteri alıp, ona etten kemikten bir ruh veriyor. Üstelik bunu, kadınlık, yalnızlık, annelik, güç ve kimlik gibi evrensel temaları işleyerek yapıyor. Kitap boyunca Kirke’nin “kötü cadı” imajının altı oyuluyor ve onun aslında bastırılmış, dışlanmış, ama hayatta kalmayı ve kendi sesini bulmayı başarmış bir kadın olduğunu görüyoruz. Kitap boyunca anlatım biçimi doğayı ve olayları tasvir edici gücü betimleme yeteneği ise beni büyüledi, zaten betimlemelerini sık sık alıntı yaptığım bir kitap oldu. Sonu ise oldukça güçlü ve düşündürücü. Kirke’nin hikâyesi yalnızca bir mitolojik figür olarak değil, bir kadının kendini bulma ve özgürleşme hikâyesi olarak anlatılıyor. Kirke’nin yaptığı büyük seçim, aslında tüm yolculuğunun bir özeti gibi: Artık başkalarının ona biçtiği rolleri değil, kendi istediği hayatı seçiyor. Cesaret verici, ilham verici ve biraz da hüzünlü. Ama bir o kadar da tamamlayıcı. Çok beğendim.
