Merve
@Mrv92
Annemin elini en son ne zaman tuttuğumu hatırlamıyordum. Ne tuhaf, çocukken bırakmaktan ölesiye korktuğun eli, büyüdüğünde tutunca garipsiyorsun. İnsan büyüdükçe elini çekiyordu annesinden.
Reklam
“Bütün bir çocukluğunu parmak uçlarında yaşamış olanlar temkinli adım atarlar.”
“Dudağımın iz bıraktığı yeri çevirip, oradan içerdi çayı baban” diyor annem. Gördüğüm en güzel öpüşme sahnesi...
Ne yerimden kalkacak takatim, ne yeni bir şey öğrenecek mecalim var; bunların yerine yokluğunda kendime inanılmaz meşgaleler buldum. Olmayacak Şeylerin Hayalini Kurma Federasyonu olsa, başkanı ben olurdum Muazzez.
Puan vermedi·304 syf.·
19 günde okudu
·2020 23. kitabı
Reklam