Önümde uzayıp giden, geçmişimdir.
Kendimi...
Dünyayı...
Tanrı'yı...
ona farklı gözlerle bakar kılmalıyım,
Onu görmezlikten gelerek yapamam bunu,
ya da küçümseyerek, ya da yücelterek, ya da yadsıyarak.
Onu, yaşamımın,
kişiliğimin geçirdiği evrimin
kaçınılmaz bir parçası olarak kabullenmekle
tam yapılabilir bu ancak:
acısını çektiğim her şeyi
onaylamamla.
Güçlü insandır uygar kişi böylece; bu yüzden de yorgun...
Gücü, sanki, hemen elinden çıkarmak, ondan kurtulmak için elde etmek ister - sanki, yorulmak için güçlü olmayı ister...