"...özellikle de gençken neden intihar etmek istediğimi anlıyorum. Yaşamı sürdürmek bana anlamsız görünüyordu; - aslında herhangi bir şekilde, hiç istemediğim ve her an gözden çıkarabileceğim yabancı bir hayat yaşadığım için bana böyle geliyordu."
Sevginin böylesi, çocuklukta doyurulması gereken, sonraki yıllarda karşılanması imkânsız olan bir çocukluk ihtiyacıdır. Çocukluğunda bundan yoksun kalmış olmanın yasını tutamayan bir insanın yaşamı, yanılsamaları ile oynadığı bir oyundan başka bir şey değildir.