"Duasız üşürdü yürekler.
Bir dua edeni olmalıydı insanın bir de dua ettiği.
Bilemezdik hangi kırık gönlün duasıydı karanlıklarını aydınlatan, umulmadık kapıları açan.
Nasıl güzel diyordu derviş: Bilemezsin, kimin için ettiğin duadır seni böyle ayakta tutan."
Mevlana Celaleddin-i Rumi
Bazen kendisine bir çocuğun gülümsemesiyle, bazen yeni yapılmış bir tanışın samimi selamıyla, bazen bir yerde birtakım insanlarla birdenbire ahbap oluşun verdiği saadetle günlerce mesut, şen olurdu.