Mısra Yıldırım
@Msra
Lisans
8 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Puan vermedi·112 syf.·
2020 1. kitabı
Öncelikle bu kitapla tanışma hikayeme değinmek istiyorum. Trt de yayınlanan "kelimeler ve şeyler" adlı program da bu eşsiz eserin yorumlaması yapılmıştı. Onları dinledikten sonra ben neden daha önceden okumadım diyerek hayıfladım kendimi. Ve hemen ertesi gün alıp okumuştum.
Okurken hüzünleniyorsunuz hem de fazlasıyla. Fazla spoiler vermeden şunu söyleyebilirim; adını bilmediğimiz bir çocuğun savaştığı bir hastalık anlatılırken aynı zamanda bir aşk romanı okumuş oluyorsunuz. Peyami Safa'nın yapmış olduğu betimlemeler öyle gerçekçi bir hava katmış ki romana yapılan her müdahalede sanki o an da sizin vücudunuza yapılıyormuş gibi bir acı hissediyorsunuz. Oldukça fazla etkileyici bir roman. Kitaplığımızda yer alması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
"Dünyanın hiçbir nüzhet'i yalan söylememelidir.
Öyle bir yaşta idim ve öyle bir mizaçta idim ve çocukluğumda o kadar az oyun oynamıştım ve aldatmasını o kadar az öğrenmiştim ki, yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu. Ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyaların bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşırıyordum. Yalana hersey isyan etmelidir. Eşya bile; damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp havada bir saniye icinde toz duman olmalıdır, zavallı mürâhik.
Nüzhet bana yalan söyledi."
"Acaba arzuladığımız bir şeye hiç kavuştuğumuz olmuş mudur.. kavuşmak için var gücümüzü harcadığımız bir şeyi elde etmişliğimiz? Galiba bunun tam tersi oluyor hayatta. Kimi, gösterişli atların çektiği şık bir araba için yanıp tutuşur ve yanından hızla geçen arabaların ardından özlemle dilini şaklatırken, kiminin şahane atlar koşulu göz alıcı bir arabası oluyor, ama o neye sahip olduğunun bile farkında olmadan biniyor arabasına. Kimi şahane bir aşçı, ama iki minik lokmadan başka bir şeyin giremeyeceği yüzük kadar bir ağzı olurken, kiminin hangar gibi ağzı oluyor, ama onda da yiyecek kuru ekmekten başka ara ki bir şey bulasın!"
Sayfa 42
"Sadece bir rastlantı, ama bunun için güzel zaten."
"Adine çocuğum, sen hayattan ve insanlardan çok fazla şey bekliyorsun. Kendi mutluluğunu engelliyorsun ama. Hayatta herşeyin bedeli var, en fazla da mutluluğun."
Reklam