Daha çok Arap sözlü edebiyatında anlatılan bir hikaye vardır. Hiciv türündeki bu hikayeyi, farklı edebî eserlerde görmek mümkündür. Hikayenin ana teması abartılı davranışların hicvedilmesi üzerine kurulmuştur.
Buyurun başlayalım:
Evli çift, iki katlı hanelerinde mutlu mesut şekilde yaşayıp giderlermiş. Adam, çarşıda ayakkabı tamirciliği yapar, gün sonunda evine dönermiş. Hanımını çok iffetli bilirmiş. Yine bir gün eve girdiğinde uygunsuz bir durumla karşılaşmış. Çok üzülmüş, hadisenin şokuyla bunalıma girmiş. Terk-i diyar etmeye karar vermiş.
Dükkanını satıp o beldeden uzak bir yere taşınmış. Orada, kendisine bir düzen kurmuş. Çarşıda dükkanında çalışırken, yine bir gün insanların padişahın sarayına yakın bir yerde toplandığını fark etmiş. Neden toplandıklarını merak etmiş. Kendisi de kalabalığın içine karışıp oradakilere sormuş. Padişahın hazinesinin çalındığını öğrenmiş.
Normal zamanlarda dükkanında çalışırken ilk günden itibaren bir adam dikkatini çekermiş. Bütün çarşıyı parmaklarının ucuna basarak gezen bu adamı sorduğunda, karıncaları ezmemek için böyle yaptığını, çok muteber biri olduğunu anlatmışlar. Adamı gözü tutmamış, çünkü eski tecrübeleri bu kişinin çok da muteber olamayacağını söylüyor hatta bir şeyleri gizlemek için böyle davranabileceğini düşünmesine sebep oluyormuş.
Zihninden bunları geçirip dururken, padişahın yanına giderek şüphelerini anlatmaya karar vermiş. Yanına varmış, bütün başından geçenleri anlatarak, tecrübesiyle sabit olduğu üzere hırsınızın o çarşıda parmaklarının ucuna basarak yürüyen kişi olabileceğini anlatmış. Sonunda demiş ki “Bir yerde abartılı şekilde davranışlar varsa altında muhakkak gizlenmeye çalışılan bir suç vardır.”
Padişah, adamı uzun uzun dinlemiş. Başından geçenlere üzülmüş. Onun haklı olabileceğini düşünmeye
mesela benim aklım, insan hırsının bu denli fazla oluşunu almıyor. kendi muhitinde huzurlu bir yaşam sürüyorsa insan, bu ona yetmeli diye düşünüyorum. fazlasına göz ucuyla bile bakmayacak kadar mutmain bir kalbe sahip olmanın lezzeti, hırsla elde edilmiş bütün nimetlerden yeğdir.