Şahsına münhasır
@Mstfsrn
Göründüğüm, yansıdığım , yazılarımdan anlaşıldığım.gibiyim. Ne eksik, ne fazla.
01.02.24 [K&M]
“…İnsan insana nasıl bu kadar acımasız olur, bu kadar nefret duyar?”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kitabı okurken Khaled Hosseini’nin hikayesini merak ettim ve biyografisine şöyle bir baktım; yazarın ilham kaynağı yaşadığı yerlerden ve mesleğinden oluşuyor. Afganistan’ı anlatmayı kendine şiar edinmiş gibi. Keza bu talihsiz ülkenin hikayesini kalemiyle dünyaya duyurmayı da başarmış.
Ve Dağlar Yankılandı adlı eserin kurgusu başarılı ancak çok fazla bölüm ve ezberlenmesi gereken çok fazla karakter vardı. Bundan dolayı aslında gereksiz gibi görünen ancak çok fazla insan profili görmemizi sağlayan bir olaylar zinciri de içeriyor. Bu durumun teknik açıdan okumayı zorlaştırdığını söyleyebilirim. Şayet kitabı hemen bitirmezseniz hikayeleri ve karakterleri unutmanız da mümkün. Yine de bu ufak ufak hikayelerin her biri çok güçlü ve hepsi aslında birbiriyle bağlantılı.
Bunun dışında eserin duygusu çok güzel ve yazarın akıcı bir tarzı var. Yazarın diğer kitaplarını okumadıysanız eğer bu eserden başlamanızı tavsiye ederim çünkü diğer kitaplarında aranan lezzeti karşılayamıyor. Diğer eserleri çok daha farklı olay örgülerine sahip ve genel olarak yazarın en az sevilen eseri ‘Ve Dağlar Yankılandı’ olmuş.
Kitabın beni en etkileyen karakteri, ana hikayeyle ilgisi olmasa da ‘Roşi’ oldu. Bu küçük kızın hikayesini okumak için bile bu kitaba bir şans verilmeli diye düşünüyorum.
Kısa ama iz bırakan replikleri de takdir edilesi. Örneğin:
“İyi şeylerin hiçbiri bedava değildi. Sevgi bile.“
Elhasıl Ve Dağlar Yankılandı,
Afganistan’ın sosyo-ekonomik durumunu anlamada bize yardımcı olabilecek, hayata farklı insanların gözlerinden, farklı şekillerde bakmamızı sağlayabilecek ilgi çekici bir eser!
"Sevecenlik bir insanın asla pişman olmayacağı tek şey. Yaşlandığında kendine kesinlikle şöyle demezsin: Ah, keşke şu kişiye iyi davranmasaydım."
