Bazen bir insana bütün gönlünle ve safiyane hislerinle yönelirsin: Onunla muhabbet etmek, derdini dinlemek, geçerken uğrayıp görmek istersin ama onun sana böylesi bir hissiyatı yoktur. Bazıları sayesinde uzaktan sevmelerde birinci olursun ve bu da kalben olgunlaştırır seni.
Birinin duygusal boşluğuna gelmek ne kötüdür. Seni ağrılarına, ruhunun yaralarına köşe yastığı olarak kullanır. İyi hissetmeye başladığında da ilk önce senden kurtulmaya çalışır. Onun sevdiği/saydığı biri olmamışsın hiç, seni bir kurtarıcı olarak görmüş o kadar.