Şahsına münhasır
@Mstfsrn
Göründüğüm, yansıdığım , yazılarımdan anlaşıldığım.gibiyim. Ne eksik, ne fazla.
01.02.24 [K&M]
“İnsan alıştığı, güzel bulduğu, kendine yakın bulduğu yerlerden ayrılırken sanki vücudunun bir kısmını orada bırakıyormuş gibi üzülür.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Doğrusu, dünyada rahat yaşamak için aptal olmak lazım. Fakat aptal olmaktansa biraz daha rahatsız yaşamak daha iyidir bence... Bilmem sen ne dersin...”
Henüz hayata geçirmediğin tâze bir kararı içinde tutmak ve hiç kimseye yerine getiremeyeceğin sözler vadetmemek… Bu iki haslet, insana iç huzuru temin eder, insanı birçok tehlikeden korur ve onu kendisine güven duyulan bir şahsiyet kılar.
Bütün ruhunla sevdiğin bir şeyi asla başka bir şeyle kıyaslayamazsın. Sevilen başka bir şeyle kıyaslanıyorsa orada sahici bir bağ yok demektir. Kıyas, mantık ilminde çok değerlidir ama kalp işlerinde inciticidir.
Arapçada Mahremiyet ile Mahrumiyet aynı kökten gelir. Bu hayatta, mahremiyetin mahrumiyeti, edebin mahcubiyetine sebep olmakla kalmayıp saadetin yok oluşuna da zemin hazırlar, temiz ruhların ve narin kalplerin mağduriyetini körükler ve muhabbetin sırrına halel getirir.