Musa Atakan Özadalı
@Mszdl
Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen
Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu
Sonra, insanın bu kadar yalınkat, sığ bir varlık olmasına, yine insan itiraz etmiştir. Ölümü işaret ederek, bakmaya, anlamaya, bilmeye, yaşamaya cesaret edemediğimiz kör, karanlık noktalarımızı, en derinimizi, olanca gizemi ve görkemiyle önümüze sermiştir. Küçücük kalbimizi birden tanrılar katına çıkarmıştır. Varlığının bilincinde olmak budur.
Reklam
Şair, iki şey yapar: yaşadığı hayatı, yaşadığı zamanın dışına çıkarır; yaşamadığı bütün zamanları da yaşadığı zamanın içine taşır. Bu, şairi ve okuru yepyeni bir senteze götürür. Bu, bizim çok kısa ömrümüze sonsuzluğun ruhunu bağışlar.
Gülüşünü her görüşümde karşı konulmaz bir mutluluk ve iyimserlik hala aynı güçle içimde ayçiçeği gibi açıveriyordu. Güzelliğinden ya da kendimi çok yakın hissettiğim hareketlerinden ve teninden sızan bir ışık, bana dünyanın gitmem gereken merkezinin onun yanı olduğunu hatırlatıyordu.
Eve dönmek, o dünyanın merkezine dönmek demek olduğu için kendimden saklayamadığım bir mutluluğum vardı ve babası ölen herhangi bir erkeğin duyduğundan daha yoğun bir suçluluk duyuyordum. Buzdolabında, ölmeden önceki gece babamın yarıladığı bir küçük Yeni Rakı şişesi buldum, bütün konuklar gittikten sonra, annem ve ağabeyimle otururken dibine kadar içtim.
Reklam