Musa Atakan Özadalı
@Mszdl
Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen
Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu
Yaşamayı arzu etmeyen bir hayat, sona erme yoluna girmiş demektir.
Reklam
Yedi rengin içinden sıyrılan
Bir dünya gülüyor odanın tavanında.
Çayın sesi camın buğusu örtüsü somyanın
Mutluluk elle tutulan bir duygu oluyor.
“Yaşamak -diyor- önce bedenin ülkesinde
Sonra senin ülkende, evinde, sokağında
Her şey daha kolay bundan sonra…”
Bir ışık çizgisi sırtından topuklarına
Damla damla yürüyor sisler içinde…
Yüreğim kanatları terli bir kumru
Uçup uçup kirpiğinin ucuna konuyorum…
Ağaçları suluyorum durmadan
Işığın ve rüzgârın peşinde
Uzun yürüyüşlere çıkıyorum.
Yerimi çocuklara veriyorum 
Parklarda ve otobüslerde
Çocukları büyüklerden çok seviyorum.
Gökyüzüne bakın ve sorun kendi kendinize: Evet mi, hayır mı? Koyun çiçeği yedi mi, yemedi mi?
Bakın nasıl her şey değişecek...
Onlardan birinde ben oturuyorum, ben gülüyorum diye geceleri gökyüzüne baktığında sana bütün yıldızlar gülüyormuş gibi gelecek. Gülmeyi bilen yıldızların olacak senin.
Reklam