Derdin kendindendir bilmiyorsun
derman yine sendedir görmüyorsun
koskaca âlem içinde yerleştirilmiş
sen kendini halâ küçük bir şey mi zannediyorsun?...
Hazreti Ali
Bir öğretmenin öğrencilerinin hayatını ne kadar etkileyebildiğini gözler önüne seren bir kitap okudum.Bir öğretmen olduğum için sanırım bana daha çok dokundu.Ölü Ozanlar Derneğini kuran öğrencilerin o güzel hallerine kısada olsa şahit oldum.Her dersi farklı bir uygulama ve yöntemle işleyen öğretmenimiz,öğrencilerine hep farklı bakmayı,olması gerekenin üstünde olmayı aşılamaya çalışıyor.Amacina ulaşıyor evet.Ama kitabın sonunda yaşanan o olumsuz olay onu öğretmenlikten uzak kalmaya mecbur kılıyor.Korku...Asıl yapmamız gerekene karşı bizi alıkoyuyor malesef.Sanırım öğrencilerin yaşamış olduğu bu duyguydu.Yoksa onlara şiiri sevdiren o güzel insanı şikayet edebilirler miydi hiç? Gerçek hayatta bunların çok üstünde bambaşka hikayeler var...Mesleğine gönülden bağlı,öğrencilerini bu kadar çok seven öğretmenlerimize toplum olarak sahip çıkmalıyız.Acziyetimiz yüzünden hiçbir öğretmenin mağdur edilmediği,öldürülmediği bir dünya görmek dileğiyle...
Yarını düşlüyoruz ve yarın gelmiyor;
Gerçekten istemediğimiz zaferler düşlüyoruz.
Yeni gün çoktan geldiği halde,
Yapılması gereken savaşlardan kaçıyoruz.
Çağrıyı duyuyoruz;ama hiç önemsemiyoruz,
Gelecek henüz bir planın,o gelecek için ümitleniyoruz.
Her gün kaçtığımız bilgeliği düşlüyoruz,
Kurtuluş elimizdeyim,kurtarıcı için dua ediyoruz.
Ve hala uyuyoruz.
Ve hala dua ediyoruz.
Ve hala korkuyoruz...