ÖZGE
@Muffingymm
Vücut geliştirme ve Fitness Antrenörü
Lisans
284 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Eşimizi veya sevgilimizi ilahlaştırırız. Böylece, karşımızdaki gerçek insana asla yaklaşmak zorunda kalmayız, yaklaştığımız sadece hayalimizdeki görüntüsüdür. Bir gün hayranlığımızı kaybettiğimizde şöyle deriz: "Beni hayal kırıklığına uğrattı."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sürekli kahramanlar aramaktayız. Kahramanımız haline getirdiğimiz erkek veya kadın gerçek insana dönüştüğünde onu terk ederiz. O andan itibaren onu küçümsemeye başlarız. Bunu yaparken de, bu mantık uyarınca "kaybımızdan" dolayı kendimizi ölecek kadar zayıf hissettiğimizin farkına bile varmayız. Görünüşte mükemmel olan toplumumuzda yaşanan depresyon ve çaresizlik, bunun su götürmez belirtileridir.
Sosyolog C.Wright Mills, bu tür insanların; onlar açısından her ilişkinin hesaplı davranarak diğerini doğruluklarına inandıracakları bir platform oluşturması nedeniyle, sürekli onay peşinde koştukları görüşündedir. "Kişi, sürekli olarak diğerlerini-ve bu arada kendisini de- gerçekte olduğunun tam tersi olduğuna inandırmaya çalışır."
sevgiye özlem duymamıza rağmen, birbirimizden uzak dururuz. Ama çoğunlukla bunun farkında değilizdir. Bunun yerine, bir başkasının hâkimiyeti altında sevgi ararız. Gerçek sevgi ve yakınlık veremeyecek birinin peşinden koşmayı sevgi sanırız. Boyun eğdiğimiz yanılsamalar çok yönlüdür, çünkü sevgiye olan ihtiyacımız ölçüsüzdür.''
Şımartmanın sevmeyle hiç bir alakası yoktur. Aşırı üstüne düşmeyi annelik ilgisine bağlayanlar, kendilerini idealleştirilmiş bir annelik imgesi klişesine kaptırmışlardır.
Oğlunu şımartan bir anne, onu babasına karşı kışkırtır, böylece oğul kendisini daha değerli hisseder. Bu durum oğulda, gelişimine zarar verecek fantezileri tahrik eder. Babayla ve onu temsil eden her şeyle arasında sürekli bir yarış başlar. Oğul, canavarı devamlı olarak alt etmek zorundadır. Ne var ki, sahip olduğu sözde güç kendi iç gücü değildir. Bu yalnızca annenin, baba karşısındaki bağımlı ve aşağılanmış konumunda oğlunun kendi yanında yer alması arzusundan kaynaklanan, zorlama bir güçtür