Bana kötülük yap, üz beni, üzeyim seni. Bu tam bir tezgâh sahnesidir. Diyebilirsiniz ki böyle bir tezgâhta kendini iyi hissedenler var - ama bu sonradan o küçük telafi sevinçlerinden başka bir şey değil.
Üzerimde belli belirsiz bir şeylerin gerginliği, kafamda geleceğin belirsizliği, önümde nerede biteceğini bilmediğim belki de hiç başlamadığım garip bir yol, ruhumda hezeyenlar, eski hislerin silik hatırası ve heybemde bolca ümit; yürüyorum işte. -Spinoza