Gökyüzü geniş, hayat kısa, hayaller sonsuzken yol özgürlüktü. Yol dostluktu, maceraydı; sonsuz olasılığın toplamı, yaşamın kaynağıydı.
…
Yaşam yazılacak bir şiirdi ve beklemezdi.
Ama bazen de böyle oluyor işte, insan gafil avlanıyor. Üzerine düşünüp rengini değiştirebileceği tonla şey varken, aklını gidip en kontrol edilemez siyahlara salıyor.
Yalancıları alkışlayan ve şükranlar sunan sefil bir halkların üzerinden zengin olanlara minnettar olarak yaşıyordu. Yerlere eğilip liderlerinin üstlerine basmasına müsaade ediyor, sonra da göklere çıkardıkları insanlara tapıyorlardı.