... giyeceklere "manto" demek, "rob, roba", demek "tayyör" demek de istemezdim. Bu arada "dökar, turvakar" gibi firenkçe sözlerin dilimize musallat olmasını iyi karşılamazdım. Belki İtalyanca "roba" sözünün Türk halk ağzında büründüğü "urba" kelimesinde yerli ve mâsum bir telaffuz güzelliği bulur, fakat yine de üstümüze giyeceğimiz şeyler için Türkçe sözler arardım.
Ancak bunun için " geysi" veya "giysi" sözünü diriltmezdim. Bilirdim ki bu sözler eğer güzel olsaydı bizim zevkli atalarımız onları bırakmaz, yerlerine başka sözler almaz ve bulmazlardı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şu bakır zirvelerin ardından
Bir süvârî geliyor, kan rengi.
Başlıyor şimdi melûl akşamda
Son ışıklarla bulutlar cengi...
(Ahmed Hâşim)
Canavarlar kaçıyormuş gibi, gür bir doludan
Bir salib ordusu, bozgun, kaçıyor Niğbolu'dan
* * *
Elli bin atlı, kılıç koymamak azmiyle kına,
Dolu dizgin koşuyorlardı akından akına
(Yahyâ kemâl)