İnsanda her zaman umut vardır. Kızmaya, bağırmaya gerek yok. Otorite monolog isteyedursun, toplumun dip akıntıları birbiriyle konuşmaya başladığında, birbirine aktığında, insanın bütün hikayesinin buluşma ve karşılaşmadan ibaret olduğunu fark ettiğinde, bir şeyler değişecektir. Muhtaç olduğumuz kudret, insanın asıl yaratılışında mevcuttur.
Tanrı'nın bazı şeyler karşısında sessiz kalması, O'nun olup bitenden haberdar olmadığı anlamına gelmez....
Kim her şeyin sürekli kendisine danışılarak yapılmasını ister ki? Biraz inisiyatif alın kendinizi gösterin sessizligidir bu.