Müjgan
@Mujgan41
Kendimize daima yaşanacak iklim yaratmaktan başka ne yaparız ?
Şu anda okuduğu kitaplar
Jack London’ın Martin Eden romanı, bir insanın azimle kendini yeniden inşa etmesinin ve bu süreçte idealleştirdiği dünyanın sahteliğiyle yüzleşmesinin trajik hikayesidir.
Dönüşüm ve Büyük Yalnızlık
Martin, denizciyken başladığı eğitim serüveninde devasa bir gelişim gösterir. Ancak bu gelişim onu mutlu etmek yerine derin bir boşluğa sürükler. Eskiden parçası olduğu halkı cahil bulurken, hayranlık duyduğu "eğitimli" çevrenin ise aslında sadece şekilci ve sığ olduğunu fark eder. Martin, hem alçakgönüllü kalıp hem de kendini geliştiren insanların özlemini çekse de, bu ideal toplumu bulamaz.
Aşkın ve Toplumun Ruhsuzluğu
Ruth'un Yapaylığı: Martin’in büyük bir aşkla bağlı olduğu Ruth, aslında Martin’i olduğu gibi değil, kendi kalıplarına uyduğu sürece sever.
Çıkarcı Sevgi: Martin işsiz ve fakirken onu terk edenlerin, zengin ve ünlü olduğunda etrafında pervane olması; sevginin kişiliğe değil, statüye duyulduğunu kanıtlar.
Sınıfsal Uçurum: Martin’in kız kardeşi gibi iyi kalpli insanların sistem altında ezilmesi, Martin’in topluma duyduğu öfkeyi ve acımayı artırır.
Başarının İkiyüzlülüğü
Martin’in yıllarca reddedilen yazılarının, o zengin olduktan sonra "başyapıt" muamelesi görmesi sistemin en büyük ayıbıdır. Toplumun içeriğe değil, başarı etiketine değer vermesi Martin için her şeyi anlamsızlaştırır.
Norveçli yazar Knut Hamsun, 1859’da dünyaya gelmiş, 1920 yılında ise Nobel Edebiyat Ödülü’ne layık görülmüş. Hamsun’un kendi yaşamından derin izler taşıyan ilk büyük eseri Açlık, 1890’da yayımlanmış. Roman, modern bireyin içsel çatışmalarını, gururla hayatta kalma mücadelesini ve yazarlık tutkusu uğruna göze aldığı yoksulluğu psikolojik bir derinlikle işler.
Romanın kahramanı, Kristiania (bugünkü Oslo) sokaklarında yazarlık yaparak geçinmeye çalışan genç bir adamdır. Ne adı ne de kimliği net olarak verilir; bu da onun evrensel bir “insan” temsili haline gelmesini sağlar. Yaşadığı en büyük sorun, istikrarsız geliridir. Yazıları kimi zaman reddedilir, kimi zaman da yazacak hali kalmaz. Açlık sürekli bir tehdit gibi yakasındadır. Ancak bu fiziksel açlık, romanda aynı zamanda varoluşsal bir açlık haline gelir. Anlam arayışı, tanınma isteği, değer görme çabası… Tüm bu duygular kahramanı içten içe tüketir.
Romanın en çarpıcı yönlerinden biri, karakterin gururudur. Açlıkla kıvranmasına rağmen kimseden yardım almaz. Yardım tekliflerini geri çevirir, hatta yardım edenlere öfke duyar. Yalnızca emeğinin karşılığını alarak yaşamak ister. Bu, onun için ahlaki bir duruştur ama aynı zamanda yavaş yavaş kendini yok etmesine neden olan bir iç savaşa dönüşür. En çarpıcı çelişkilerden biri şudur: Açlıktan kırılırken bile cebindeki son parayı, yardıma muhtaç birine verebilir. Başkalarına merhametli, kendine karşı acımasızdır.
Açlık, bir anlamda kişinin kendiyle savaşının romanıdır.
Eser; kendiyle iç savaş vererek, değerlerini ayakta tutmaya çalışan kahramanın, fiziksel olarak nasıl yere serildiğini anlatır.
Onuru, dürüstlüğü, başkaldırısı ve yazma tutkusu; hepsi birer ideal gibi görünürken aynı zamanda onun fiziksel ve ruhsal çöküşünü hızlandırır. Roman boyunca karakterin zihinsel
Hayat bazen kendi yolunu çizse, duvara çarpıp yaralar açsa bile, yeniden ayağa kalkıp yön bulmak kâfidir...
