Esra
@Multisef
Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?
Kimi köprüleri geçmem, kimileriniyse yıkmam gerektiğini yaşayarak öğrendim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
-Düşünmeden edemem, biliyorsun, seni seviyorum ben. "Nasıl kolayca söyleyiveriyor bunu. Sevmek! Kelimelere herkes kendine göre bir anlam, bir değer veriyor galiba. Bu değerler aynı olmadıkça iki kişi iki ayrı dil konuşuyorlarmış gibi olmuyor mu?"
Yaşamanın amacı alışkanlıktı, rahatlıktı. Çoğunluk çabadan, yenilikten korkuyordu. Ne kolaydı onlara uymak! ... Çabasız. Ama biliyordu: Yetinemeyecekti. Başka şeyler gerekti.
Doğru, hep başkayız. Ayak bastığımız her yer dünyanın merkezi oluyor. Her şey bizim çevremizde dönüyor..
Ben ki aşkın kendisiyim bir renkte, bir kararda kalmayan tezahürümden gam yeme. Kaybolan da benim, bulunan da ben! Bil ki aşk için uzaklık ve yakınlık yoktur; zaman ve mesâfe, bunlar iptidai ölçülerdir. Zevk de benim, ıztırap da ben... bulut da benim, güneş de ben; gören de ben, görülen de ben! Ben küçük bir topum, fakat bütün kâinat, yanımda bir hardal tânesinden de küçük kalır. Ben her şeyi kuşatırım herşey benden doğar, bana geri döner. Ben baştan aşağı esrarım.. Kucağına kendi mânândan olan o vücudu iten de benim, koparıp çeken de ben! O gitmedi. gitmedi; hayır onu senden almadım. Nereye gidecek? Gidecek yer yok ki. Her şey, her yer, bütün cihan benim! Benim varlığım mahşerinde birleşmek vardır: fakat ayrılık yoktur.
