Münevver Oral
@Munevverl
Her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği…
Spiritüalist
youtu.be/le9M6i9oHBU?si=...
Çoğu İnsan İyidir
“İnsan doğası kötüdür” sözü yüzyıllardır tekrar edilir. Günümüze kadar savaşlar, şiddet ve bencillik bu görüşü destekler gibi görünür. Ama Bregman bu kitabında başka bir hikâye anlatıyor: Kriz anlarında, felaketlerde ve günlük hayatta insanların çoğunun aslında iyiliğe, yardımlaşmaya ve dayanışmaya meyilli olduğunu örneklerle gösteriyor.
Umutlu, düşündürücü ve ilham veren bir bakış açısı sunuyor.
Elbette zaman zaman fazla iyimser bulduğum noktalar da var, ama yine de şu soruyu zihinlere bırakıyor:
“Ya gerçekten çoğu insan iyiyse?”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bazı kitaplar vardır hiç eskimez dediklerimizden… Okuduğum kitap da onlardan biri. Tüm zamanlara ait, dönemi yok, zamansız. Siddhartha’nın arayış ve hayatı anlayış öyküsü… Ailesini, yaşadığı yeri bırakıp yolculuğa çıkan kahramanlarımızın felsefi yolculuğu… Bu bir ruhsal yolculuk. Nefsimizi, tutkularımızı, hırslarımızı sorguladığımız bir yolculuk. Bu yolculuğunda birçok şey yaşar… Siddhartha sevmeyi, kabullenmeyi, dünyayı, yaratıcısını tanır. Her türlü hayatı yaşadıktan sonra olgunlaşır ve kendini bulur. Bilgeliğe erişir. Dili akıcı, insanı içine çeken bir huzur dokusu var. Herkesin kendinden bir şeyler bulacağı bir kitap . Mutlaka okuyun derim.
Ah Zorba ah! Senin gibi yaşayabilseydik keşke. Kendimizi bırakabilseydik hayatın kollarına. Her şeyle bir olabilseydik. Kimseye göre yaşamadan özgür olabilseydik. Çocuk ruhumuzu ya hepten ya da parça parça kaybetmeseydik de hem kendimizin hem hayatın ruhunu okuyabilseydik... Yine de geç değil, çünkü, neyse ki içimizde her zaman filizlenen bir yaşam var... Ona tutunmalı, o filize bakmalı, sulamalı, toprağını havalandırmalıyız.
Halil Cibran'ı ilk bu eseriyle tanımış oldum.
Kitap birbirinden bağımsız kısa öykülerden oluşuyor.Öykülerde genellikle düşündüren, anlaması güç, derin ifadeler yer alıyor.
Bu eserde yazarımızın kötülük, ikiyüzlülük, adaletsizlik vb. Konular karşısındaki eleştirel tutumunu görüyoruz.Dünyanın ve toplumun ahlâki bozuluşu karşısında içindeki isyan, çatışma ve varoluş kavgasının dile gelmiş halidir.
Çoğunlukla güzel hikâyelerin yanında sıkıcı olan hikayler de vardı.
64 sayfalık kısa bir eser. Okumanızı tavsiye ederim. Sağlıcakla kalın.
Eğer bir kitapta kendini yer yer olayın başkahramanı olarak görüyorsan onunla sevinip onunla üzülüyorsan o kitap benim için başarılı bir kitaptır.Bu kitaplardan biriydi Dokuzuncu Hariciye Koğuşu.
Kitap 15 yaşında bir çocuğun ayağındaki rahatsızlıktan dolayı çektiği acıyı, sayısız doktora görünmesi nihayetinde havadar bir ortamda stresten uzak bir istirahat dönemi geçirmesini ikna edilerek dokuzuncu koğuşta kalması anlatılır.Bir yandan hastalığı bir yandan kendisinden 4 yaş büyük Nüzhet'e duyduğu aşk anlatılır.Kitabın başkahramanı Peyami Safa'dır.Bir yandan biyografik eserdir.Kitap psikolojik tahlilleri ve betimlemeleri yönüyle oldukça zengin.Kelimlerin gücünü çok iyi kullanmış .Kitabı genel olarak beğendim.Herkese keyifli okumalar dilerim.
