Tarih;uzun,karanlık,sessiz,suskun ve kederli bir kabristandır.Çağlar çağların ardından hep boş,hep soğuk,ölümcül ve karanlık;nesiller nesillerin peşinden hep tekrar ve taklit;yaşamlar,düşünceler ve idealler hep geleneksel ve kalıtımsal;kültür,uygarlık,sanat ve iman hep ölüden kalma miras...
Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben.Evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım.Yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını...Sevincini bir barış, bir bayram sabahı gibi taşıdım içimde...
Bütün öksüzlerin kederiyle baktım yüzüne,ne zaman geleceği düşündüysem...Kirpiklerinin ömrüme açtığı yolda yaptım bütün kavgalarımı... Alışkanlıklara yenilmedim ben,seni bir alışkanlığa dönüştürmek istemedim yalnızca...
Ömrümden öteye taşıdığım çocuk...Ya sen bu ülkede doğmasaydın, ya ben aşkı herkes gibi bilseydim.