Ne kadar uzaksa bir felaket size o kadar mutlusunuz
Unuttunuz başkalarının acısını duymayı
Küçük çıkarların büyük kurnazları
Alışverişe döndü bütün ilişkileriniz, hesaplı planlı
Gittikçe yalnızlaşıyorsunuz insan kardeşlerim
Ne bir ortak sevincimiz kaldı sizi çoğaltacak
Ne de bir içten dostunuz var acınızı alacak
Unuttunuz nicedir paylaşmanın mutluluğunu
Adeta düşüncelerimizin çekmeceleri olmalı ve bunlardan birini açtığımızda, o sırada tüm ötekiler kapalı kalmalıdır. Böylelikle, büyük bir sorunun, şimdiki zamandan alacağımız o küçük hazza zarar vermesini ve tüm huzurumuzu çalmasını, bir düşüncenin bir başkasını bastırmamasını; önemli bir olayı düşünmenin, öteki çok sayıda küçük olayların ihmal edilmesine neden olmamasını sağlamış oluruz