Dil anadır, kucağında çocuk
Ülke baba, içinde egemenlik
İnsan yetimdir ülkesiz...
Anamdır güzel dil
Kibar methiye hep güzel
Gam ve kederle yaşadın sen hep
Feqiyê Teyran
Prenslerin o mermer ve tunç abideleri,
Senin kudretli şiirin kadar dayanmaz asla;
Sen ki, her mısranda kalacaksın dipdiri,
Zamanın kirlettiği köhne taşlardan fazla.
William Shakespeare