Musa Yoldaş
@Musa2148
Kitap kaynaklı dostluklar benim için kâfidir.
Her türlü dinci yaklaşım mide bulantısı ile karşılanacaktır. Tek dinimiz bilim ve felsefedir!
Atatürk düşmanları, benim de düşmanımdır.
Diş hekimi
Milas
621 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
‘Bakışları önündeki yazı masasında boş duran vazoya takıldı. Vazo boştu. Yıllardan beri, ilk defa boştu! Ürperdi. Birden bire kapı görünmeksizin ardına kadar açılmış ve başka bir alemden gelen soğuk bir esinti sessizce odasına dolmuştu. Ölümün varlığını ve ölümsüz aşkı hissetti. İçinden bir şeyler kopup gitti. Arzu dolu ve ölümsüz kadını, uzaklardaki bir müziği duyarcasına tutkuyla düşündü.’
Şu son cümleler zihnimde onulmaz bir yara izi bıraktı. Bir kaç kez okudum. Anlamak, hissetmek için. Çocukluktan başlayan, saf, onurlu bir sevgi. Annenin çocuğuna duyamayacağı, yaratıcının var olduğunu iddia ettiği sevgisi gibi. Mevlana’nın dediği gibi; ‘ne olursan ol yine de gel!’
Sevgi kaynağı sonsuz bir yeraltı ırmağı gibiydi kadının gönlünde. Beklentisiz, çıkarsız ve yoğun. İlk aklıma gelen insani refleksim ise sevgiyi bile belli insanlara yönlendirmek gerekiyor. Zira taşta ağaç yetiştiremezsin. En az toprak isteyeni bile az ister ki taşı delip alttaki toprakla buluşsun. Bilinmeyen bir kadından, armağan edilmiş bir hayat. Sevgiden habersiz, doğuştan şanslı, yaşadığını sanan ama yaşarken ölmüş bir zavallıya…
Tek tesellim kadının çektiği acı ölümüyle son bulur. Esas yoksunluğu bundan böyle hiç sevmemiş olan ‘taş’ çeker. Acı, umutsuz, derbeder bir halde!
Kimi ve neyi seveceğinize dikkat edin. Zira bir adanmışlıkla sevseniz bile, gönlü kırlaşmış, koru sönmüşten uzak durun. Hayat sevgiye ve güzelliğe muhtaç. Sadece Eros’un okunun doğru kişinin poposunda olduğundan emin olun!
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,4bin okunma
Reklam
‘Savaş ne kötü şey!’
…istavroz çıkardı ve aşağı doğru yürürken… Meryem duası etti.
Biri Allah der diğeri Lord ya da başka bir şey..
İnsanlar ölürken anlamsız savaşlarda, din denen masallar bütünü sömürülür. Olan ölene ve sevdiklerine olur. Savaş kararı alanlar ise sevdiklerini asla savaşa sokmazlar. Nasılsa uğruna kandırılacak çok ‘kutsal’ vardır. Tanrı ile korkut, Tanrı ile yok et. Bakunin’in ‘Tanrı ve Devlet’ adlı kitabı aklıma gelir hep…
Sırf sahip olamadıkları için aşkın var olmadığını söylemek pek çok insan olacaktır.
Savaşta hiç bir zaman gerçekten öldürmek istediğin birini öldüremezsin, dedi kendi kendine. Nedense hiç bir zaman…
Avcılar hayvanları, askerler de insanları öldürür.
Reklam