Seni düşünmek baharda karda, kışta ayazda
Her mevsimde canlanırsın gögsümde, çiçek açar gülümser hayalin zihnimde.
Mevsim bende hep senden yana,sanki akrep ve yelkovan nakşeder, işler ismini zihnime.
Kitap şöyle sonlandı:
Tam pes etmek üzere olduğum bir gecede, kafamın içinde verdiğim savaşı zor da olsa kazandım. O gecenin sabahına ben çıktım ama içimdeki kimseyi sağ bırakmadım.
Bahar gülümser ufuktan, kaç mevsim, kaç saat, kaç dakika geçti senden?
Vücut gitse de ruh ve zihin zinde durur senden yana, sana doğru.
Belki bir kelimen yeterdi, belki de bir bakışın aydınlatırdı karanlığımı.