Mustafa
@Mustafaa1
Aynı duayı birbirinden habersiz eden iki insan, er ya da geç birbilerine kavuşurlar.
Reklam
Konuşan insan, öyle kolay kolay dertten ölmez. Bir insan konuşmadı da içine gömüldü müydü, sonu felakettir.
"İçimde yarım kalmış bir konuşmanın üzüntüsü vardı..."
Fakat buna da alışıyordum yavaş yavaş. Zaten ben her şeye alışırım; daha doğrusu boyun eğer, sesimi çıkarmadan katlanırım. Neyse ki her şeyi hoş görmemi sağlayan bir çıkış yolum vardı: Hayalimde de olsa güzel ve yüce şeylere sığınmak! köşeme çekilir, üst üste üç ay, delicesine hayal kurardım...
