Mustafa Meren
@Mustafameren
Şu anda okuduğu kitap
Yeni arkadaşları sayesinde başkalarıyla da tanışmıştı zarif genç. Onun gibi sessiz, suskun; sadece o istediği zamanlarda içindekileri döken arkadaşlar... Kitaplar... Cahit sonu gelmeyen uzun yolculuklara çıkmaya başladı kitaplarda. Maceradan maceraya koşuyor, kimi zaman hüzünleniyor, kimi zaman da mutlu oluyordu. İnsanlardan kaçmanın öyle güzel bir yolunu bulmuştu ki ne zaman içinde bulunduğu yerden kaçıp uzaklara gitme isteği duysa kitaplarına sarılıyordu. Kelimelerin büyüsüne kapılıyor, hayaller kuruyordu. Kimi zaman bir kuş gibi özgürce uçuyordu göklerde. Kimi zaman hiç bilmediği uzak ülkelere gidiyor, kimi zaman da mavi sularda huzuru arıyordu. Düşlerinde yaşamak istediği hayatı yaratıyor, her birini bir ideal olarak zihnine kazıyordu. Henüz kelimelere dökemese de bir gün hepsini yaşayacağını biliyordu.
Reklam
Geçtiği onlarca şehirde, tanıdığı yüzlerce insanın arasında kendini bir yere ait hissedememiş, diğerleriyle arasına ördüğü kalın duvarların arasında kendine bir yalnızlık yaratmış, bu yalnızlığı hayatının temeline yerleştirerek Yaradan karşısındaki âcizliğini şiirlerine aktardı Cahit Zarifoğlu.
Mustafa Meren
, bir kitap okudu7/10
6 günde okudu
·Okunma: 09 Kasım 2021 22:53
·2021 46. kitabı
Hep aynı şeyi hissettim; insan olmak çok zor. Kendini anlamaya çalışan, içinin istediğinin peşine düşen İnsan olmak daha zor. Ruh, kişinin içine hasbelkader düştüğü bir çorak tarla; insanın bir ömür onu itinayla ekip biçmesi gerekiyor. Ayrıkotlarını toplaması yetmiyor, o otların neden orada bittiğini de anlaması gerekiyor. Meyvelerini sadece yemesi değil, o meyvelerden geriye kalan tazecik çekirdekleri ondan sonra gelenler için yeniden toprağa bırakması da gerekiyor. O çorak tarla bir ömür boyunca sadece anlaşılmayı, sesini sadece kendine duyurmayı bekliyor. Ve insan bir kez duymayagörsün, bir daha içinin sesini kısmaya kıyamıyor.
