Bütün zulümler, haksızlıklar, eksiklikler, bu dünyayı bu dünyadan ibaret bilmekten kaynaklanıyor. Öteye ruhların kapalı oluşundan. Kalplerin mühürlü oluşundan. Vakti hep "öğle" sanışımızdan. "İkindinin" sırrından habersiz oluşumuzdan. Akşamı, güneş batmadan düşünmeyişimizden, geceyi, gece gelmeden hatırlamayışımızdan.
İnsan, kendi sesini duyabilir mi? Bundan emin değilim çünkü nerede olduğumu bilmiyorum şu anda. Fakat mırıldanmaların dahi yankı yapacağı ruhlar için uzaklıkların öneminin olmadığını biliyorum.