Mustafa.y

Mustafa.y
@Mustyfa
Okur
25 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
14Kitap5Takip edilen83Takipçi0İnceleme67Alıntı224İleti
Kitapları
Tekrar Paylaşımlar
Yorumlar

Mustafa.y

@Mustyfa·
Tükenmiş geleceğin fazlalığı, Gidiyoruz nasılsak öyle, Çözmeden yüreğin gizini. Belki hiçbir şey değişmedi. Düş de, gerçek de. Melih Cevdet Anday
Şiir

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim

Mustafa.y

@Mustyfa·
II- Biz ki boş yere gerilmişiz anladık artık, Yıldızların amansız çarkına Ve boş yere sızlamış kemiklerimiz, Bilmiyoruz şimdi, mevsim yaz mı, bahar mı Bahçelerde hâlâ güller açar mı, Bilmiyoruz, kadınlar, kızlar, Şarkılar masallar var mı? Gece ile gündüz, Acıdan kaskatı kesilmiş yüz, Uykusuzluktan harap göz, Öpüşen dudaklar, Çözülmeye razı olmayan eller var mı? Ayrılık var mı gurbet var mı? Biz beyhude yere gecikenler, Çoktan bitmiş bir yolun ucunda Bilmiyoruz şimdi ıssız gecede Ne yapar ne eder, Gidip de gelmeyenler, Beyhude bekleyenler! Biz ayın çıplak arsasında Savrulan zaman kırıntıları. Nerden bilelim bunları! Ahmet Hamdi Tanpınar
Şiir

Mustafa.y

@Mustyfa·
ZAMAN KIRINTILARI Ben zamanı gördüm, İçimde ve dışımda sessiz çalışıyordu, Bir mezar böyle kazılırdı ancak, Yıldırımsız ve baltasız, Bir orman böyle devrilirdi! Ben zamanı gördüm, Kaç bakışta bozdu hayalimi, Ve kaç düşüncede! Ben zamanı gördüm, Şimşek gibi bir ânın uçurumunda. Kim tanır bizi şimdiden sonra, Aydınlığı kıt gecemize Misafir olanlardan başka; Kuru tahta üstünde bizimle Paylaşanlar günlerimizi Ve benim gözlerimle bakanlar güneşe Ancak tanır bizi Mor çemberlerin uçuştuğu akşam sularından! Akşamın tek bir ağaç gibi Dal budak saldığı sular Çocukluk rüyalarının bahçesi! Sakın kimse el sürmesin dallara, Yapraklar, meyveler olduğu gibi kalsın Benim uykum boyunca! Ahmet Hamdi Tanpınar
Şiir

Mustafa.y

@Mustyfa·
Büyüklerin bunca uzun yaşadığı bir dünyada Bir onur dersi midir çocukların ölümü?..
Filistin

Mustafa.y

@Mustyfa·
AYNI YÜREK LEKESİ Babam gelirdi ve akşam olurdu. Bahçedeki akasya ağacı, gün boyu biriktirdiği kuşları, birer hayal topu olarak uzatırdı yatağımıza. Siyah-beyaz bir fotoğraf gibi gelirdi babam. Kamyonlar hep geceleri, hep uzaklara giderdi. Ben o zamanlar bütün babaları susar sanırdım. Yalnızca gaz lambasıyla konuşan bir diş gıcırtısıydı babam. Kapılar titreyerek açılır, titreyerek kapanırdı. Babamdan yapılmış bir korkuydu dünya. Ben o zamanlar yalnızlığı gece sanırdım. Ne kadar susarsa o kadar terlerdi. Boncuk boncuk döktüğü ter, hep uzağından geçen kadınların, içinde göveren gözleri miydi? Babam en çok kışa yakışırdı. Bütün oyunlarımız, başkalarının evlerine bir güzellemeydi. Annem, babamın günahları için bir namaz yumağı hâlâ... Ey penceresi dışarıya açık, içeriye kapalı evler... Babam neden yalnızca içince güzeldi. Şimdi beş ayrı evde aynı yürek lekesi, süt kokularına yayılıp duruyor. Babam on altı yıldır ölüme saçmalığını anlatıyor. Şükrü Erbaş
Şiir
Geriİleri