Kitap okumak, şiir yazmak, resim yapmak, ... Sadece boşluğa bakmak, anlamsızca,bomboş... Kendini bu güzelliklerden yoksun bırakmak,... Yalnızlığa ve karanlığa bürünüp dipsiz bir kuyuya düşmek....
Bütün bu insanların artık tövbe etmek için vakitleri olduğunu düşünmek beni büyük ölçüde rahatlatıyor. Yine de rahatlamanın içinde büyük bir acı hissediyorum ve acı duymadığım zamanlarda büyük bir boşluk hissediyorum ve sorum yine geliyor. Ne için varım diye soruyorum kendime.
Sayfa 110 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Yaşlı adamlar bunu görmezden geliyorlardı. Başarısıs olacağını biliyorlardı herhalde; ne de olsa dükkan da kendileri gibi kontrol dışı birşeyin,kaçınılmaz bir düşüşün girdabındaydı.