Emine
@Mutluc
Kitap okumak, şiir yazmak, resim yapmak, ... Sadece boşluğa bakmak, anlamsızca,bomboş... Kendini bu güzelliklerden yoksun bırakmak,... Yalnızlığa ve karanlığa bürünüp dipsiz bir kuyuya düşmek....
İnsan kendi içinde iki kişi gibidir. Birisi olduğu haliyle ben, diğeri de onu değerlendiren ben. Bu iki ben ne kadar uyum içinde olursa o kadar huzurlu olursun. Olduğum halimle ben, var olduğum doğal hakimdir. Değerlendirici ben ise bizi yetiştiren ebeveynlerimizden devraldığımız, içimizdeki depoların dolup dolmamasına bağlı olarak sağlıklı ya da sağlıksız olan bendir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her şey, dondurucu, düzenli ve iğrenç bir bütünlük arz ediyordu. İnsanın yüreğini simetri kadar daraltan başka birşey yoktur. Çünkü simetri iç sıkıntısıdır, iç sıkıntısı da yaş tutmanın özünde vardır.
Karanlık baş döndürücüdür. İnsana aydınlık gerekir. Gündüzün aksi istikametine dalan yüreğinin sıkıştığını hisseder. Göz karanlıklara bakınca göz bulanır. Ay tutulmasına, gecede, isli bir donuklukta en gözüpekler için bile endişe vardır.
"Hayat yolunda sen çabalarsın, birşeyler değişir yada değişmez. Sonucun ne olduğu , ne yapmam gerektiği gerçeğini değiştirmez, her halükarda mücadele etmek zorundasındır. Hayat mücadele üzerine kurgulanmıştır."
Dünya için küçük olabilir ama benim için büyük bir adım.